Makine Mühendisliği | Mechanical Engineering
Duyurular
 
*
Hoşgeldiniz, Ziyaretçi.Lütfen giriş yapın veya kayıt olun.
E-posta adresinize aktivasyon iletisi gelmediyse lütfen buraya tıklayın.
Kasım 20, 2019, 04:21:23 ÖS


Kullanıcı adınızı, parolanızı ve aktif kalma süresini giriniz


Sayfa: [1] 2 3   Aşağı git
  Yazdır  
Gönderen Konu: nazım hikmet ran  (Okunma Sayısı 20061 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.
ayse
tuğgeneral
********

Paylaşım Puanı: 608
Çevrimdışı Çevrimdışı

Cinsiyet: Bayan
Mesaj Sayısı: 1207


sefertasi.....


« : Eylül 14, 2006, 10:14:13 ÖÖ »


PIRAYE IÇIN YAZILMIS : SAAT 21-22 SIIRLERI

Ne güzel sey hatirlamak seni :
ölüm ve zafer haberleri içinden,
hapiste
ve yasim kirki geçmis iken...

Ne güzel sey hatirlamak seni :
bir mavi kumasin üstünde unutulmus olan elin
ve saçlarinda
vakur yumusakligi canimin içi Istanbul topraginin...
Içimde ikinci bir insan gibidir
                                            seni sevmek saadeti...
Parmaklarin ucunda kalan kokusu sardunya yapraginin,
günesli bir rahatlik
ve etin daveti :
                    kipkizil çizgilerle bölünmüs
                                                             sicak
                                                                koyu bir karanlik...

Ne güzel sey hatirlamak seni,
yazmak sana dair,
hapiste sirtüstü yatip seni düsünmek :
filânca gün, falanca yerde söyledigin söz,
                                                        kendisi degil
                                                                   edasindaki dünya...

Ne güzel sey hatirlamak seni.
Sana tahtadan bir seyler oymaliyim yine :
                                                            bir çekmece
                                                                        bir yüzük,
ve üç metre kadar ince ipekli dokumaliyim.
Ve hemen
             firlayarak yerimden
penceremde demirlere yapisarak
hürriyetin sütbeyaz maviligine
                                sana yazdiklarimi bagira bagira okumaliyim...

Ne güzel sey hatirlamak seni :
ölüm ve zafer haberleri içinden,
hapiste
ve yasim kirki geçmis iken...
 
 

20 Eylül 1945

Bu geç vakit
bu sonbahar gecesinde
                            kelimelerinle doluyum;
zaman gibi, madde gibi ebedî,
                                  göz gibi çiplak,
                                                 el gibi agir
                           ve yildizlar gibi piril piril
                                                             kelimeler.
Kelimelerin geldiler bana,
yüreginden, kafandan, etindendiler.
Kelimelerin getirdiler seni,
                                    onlar : ana,
                                    onlar : kadin
                                                ve yoldas olan...
Mahzundular, aciydilar, sevinçli, umutlu, kahramandilar,
                                                                kelimelerin insandilar...
 
 

21 Eylül 1945

Oglumuz hasta,
babasi hapiste,
senin yorgun ellerinde agir basin,
dünyanin hali gibi halimiz...

Insanlar, daha güzel günlere insanlari tasir,
oglumuz iyilesir,
babasi çikar hapisten,
güler senin altin gözlerinin içi,
dünyanin hali gibi halimiz...
 
 

22 Eylül 1945

Kitap okurum :
                        içinde sen varsin,
sarki dinlerim :
                        içinde sen.
Oturdum ekmegimi yerim :
                        karsimda sen oturursun,
çalisirim :
                        karsimda sen.
Sen ki, her yerde «hâziri nâzir»imsin,
                                konusamayiz seninle,
                                duyamayiz sesini birbirimizin :
sen benim sekiz yildir dul karimsin...
 
 

23 Eylül 1945

O simdi ne yapiyor
                       su anda simdi, simdi?
Evde mi, sokakta mi,
çalisiyor mu, uzanmis mi, ayakta mi?
Kolunu kaldirmis olabilir,
— hey gülüm,
              beyaz, kalin bilegini nasil da çirçiplak eder bu hareketi!...—

O simdi ne yapiyor,
                     su anda, simdi, simdi?
Belki dizinde bir kedi yavrusu var,
                                               oksuyor.
Belki de yürüyordur, adimini atmak üzredir,
— her kara günümde onu bana tipis tipis getiren
                                                    sevgili, canimin içi ayaklar!...—
Ve ne düsünüyor
                       beni mi?
Yoksa
           ne bileyim
                    fasulyanin neden bir türlü pismedigini mi?
Yahut, insanlarin çogunun
                            neden böyle bedbaht oldugunu mu?

O simdi ne düsünüyor,
                                     su anda, simdi, simdi?...
 

24 Eylül 1945

En güzel deniz :
                        henüz gidilmemis olanidir.
En güzel çocuk :
                        henüz büyümedi.
En güzel günlerimiz :
                        henüz yasamadiklarimiz.
Ve sana söylemek istedigim en güzel söz :
                        henüz söylememis oldugum sözdür...
 
 

25 Eylül 1945

Saat 21.
Meydan yerinde kampana vurdu,
nerdeyse koguslarin kapilari kapanir.
Bu sefer hapislik uzun sürdü biraz :
                                                8 yil...
Yasamak : ümitli bir istir, sevgilim,
yasamak :
                  seni sevmek gibi ciddî bir istir...
 
 

26 Eylül 1945

Bizi esir ettiler,
bizi hapse attilar :
                           beni duvarlarin içinde,
                                                    seni duvarlarin disinda.

Ufak is bizimkisi.
Asil en kötüsü :
bilerek, bilmeyerek
hapisaneyi insanin kendi içinde tasimasi...
Insanlarin birçogu bu hale düsürülmüs,
namuslu, çaliskan, iyi insanlar
ve seni sevdigim kadar sevilmeye lâyik...
 
 

30 Eylül 1945

Seni düsünmek güzel sey
                                  ümitli sey
dünyanin en güzel sesinden en güzel sarkiyi dinlemek gibi bir sey.
Fakat artik ümit yetmiyor bana,
ben artik sarki dinlemek degil
                              sarki söylemek istiyorum...
 
 

1 Ekim 1945

Dagin üstünde :
aksam günesiyle yüklü olan bir bulut var dagin üstünde.
Bugün de :
sensiz, yani yari yariya dünyasiz geçti bugün de.
Birazdan açar
kirmizi kirmizi :
gecesefalari birazdan açar kirmizi kirmizi.
Tasir havamizda sessiz, cesur kanatlar
                                       vatandan ayriliga benzeyen ayriligimizi...
 
 

2 Ekim 1945

Rüzgâr akar gider,
ayni kiraz dali bir kere bile sallanmaz ayni rüzgârla.
Agaçta kuslar civildasir :
                            kanatlar uçmak ister.
Kapi kapali :
                    zorlayip açmak ister.
Ben seni isterim :
senin gibi güzel,
dost
      ve sevgili olsun hayat...
Biliyorum henüz bitmedi
                                sefaletin ziyafeti...
Bitecek fakat...
 
 

5 Ekim 1945

Ikimiz de biliyoruz, sevgilim,
ögrettiler :
                aç kalmayi, üsümeyi,
                yorgunlugu ölesiye
                ve birbirimizden ayri düsmeyi.
Henüz öldürmek zorunda birakilmadik
ve öldürülmek isi geçmedi basimizdan.

Ikimiz de biliyoruz, sevgilim,
ögretebiliriz :
                dövüsmeyi insanlarimiz için
                ve her gün biraz daha candan
                                                  biraz daha iyi
                                                                  sevmeyi...
 
 

6 Ekim 1945

Bulutlar geçiyor : haberlerle yüklü, agir.
Burusuyor hâlâ gelmeyen mektup avucumda.
Yürek kirpiklerin ucunda
                                   uzayip giden toprak ugurlanir.
Benim bagirasim gelir : — «P î r â y e ,
                                                   P î r â y e !...» — diye...
 
 

7 Ekim 1945

Insan çigliklari geçti geceleyin açik denizleri
                                                              rüzgâr-
                                                                         -larla.
Dolasmak tehlikeli hâlâ
                                        geceleyin açik denizleri...

Alti yildir sürülmedi bu tarla,
duruyor oldugu gibi tank paletlerinin izleri.
Tank paletlerinin izleri
                                kapanir bu kis karla.

Ah, gözümün nuru, gözümün nuru,
yine yalan söylüyor antenler :
alin teri tacirleri kapatabilsin diye defteri yüzde yüz kârla.
Fakat Ezrailin sofrasindan dönenler
                                            döndüler verilmis kararlarla...
 
 

8 Ekim 1945

    Çekilmez bir adam oldum yine :
                                                uykusuz, aksi, nâlet.
    Bir bakiyorsun ki
ana avrat söver gibi, azgin bir hayvani döver gibi bugün çalisiyorum,
    sonra bir de bakiyorsun ki
agzimda sönük bir cigara gibi tembel bir türkü
    sabahtan aksama kadar sirtüstü yatiyorum ertesi gün.
    Ve beni çileden çikartiyor büsbütün
                                        kendime karsi duydugum nefret
                                                                                ve merhamet...

    Çekilmez bir adam oldum yine :
                                                uykusuz, aksi, nâlet.
    Yine her seferki gibi haksizim.
    Sebep yok,
                    olmasi da imkânsiz.
    Bu yaptigim is ayip
                                    rezalet.
    Fakat elimde degil
                                seni kiskaniyorum
                                beni affet...
 
 

9 Ekim 1945

Dün gece rüyama girdin :
dizimin dibinde oturuyormusun.
Basini kaldirdin, kocaman, sari gözlerini bana çevirdin.
Bir seyler soruyormusun.
Islak dudaklarin kapanip açiliyor,
                                        sesini duymuyorum ama.

Gecenin içinde bir yerlerde aydinlik bir haber gibi saat çaliyor.
Havada fisiltisi bassizligin ve sonsuzlugun.
Kirmizi kafesinde, kanaryamin : «Memo»mun türküsü,
sürülmüs bir tarlada topragi itip yükselen tohumlarin çitirdisi
ve bir kalabaligin hakli ve muzaffer ugultusu geliyor kulagima.
Senin islak dudaklarin hep öyle açilip kapaniyor
                                                        sesini duymuyorum ama...

Kahrederek uyandim.
Kitabin üstünde uyuyakalmisim meger.
Düsünüyorum :
                yoksa senin miydi bütün o sesler?
 
 

10 Ekim 1945

Gözlerine bakarken
        günesli bir toprak kokusu vuruyor basima,
        bir bugday tarlasinda, ekinlerin içinde kayboluyorum...

Yesil piriltilarla uçsuz bucaksiz bir uçurum,
durup dinlenmeden degisen ebedî madde gibi gözlerin :
                                                sirrini her gün bir parça veren
                                                fakat hiçbir zaman
                                                büsbütün teslim olmayacak olan...
 
 

18 Ekim 1945

Kale kapisindan çikarken ölümle bulusmak üzre,
son defa dönüp baktigimizda sehre,
sevgilim, su sözleri söyleyebilecegiz :
«— Pek de öyle güldürmedinse de yüzümüzü,
       çalistik gücümüzün yettigi kadar
                                                        seni bahtiyar
                                                                         kilalim diye.
Devam ediyor bahtiyarliga dogru gidisin,
                                            devam ediyor hayat.
Içimiz rahat,
gönlümüzde hak edilmis ekmegine doymusluk,
gözümüzde isigindan ayrilmanin kederi,
                                       iste geldik gidiyoruz
                                                         sen olasin Halep sehri...»
 
 

27 Ekim 1945

Bir elmanin yarisi biz
                                yarisi bu koskoca dünya.
Bir elmanin yarisi biz
                                yarisi insanlarimiz.
Bir elmanin yarisi sen
                                yarisi ben
                                          ikimiz...
 
 

28 Ekim 1945

Itir saksisinda artan koku,
denizlerde ugultular
ve iste dolgun bulutlari ve akilli topragiyla sonbahar...

Sevgilim,
yas kemâlini buldu.
Bana öyle gelir ki
                 belki bin yillik bir ömrün macerasi geçti basimizdan.
Ama biz hâlâ
                 günesin altinda el ele yalnayak kosan
                                                                        hayran gözlü çocuklariz...
 
 

5 Kasim 1945

Çiçekli badem agaçlarini unut.
Degmez,
bu bahiste
            geri gelmesi mümkün olmayan hatirlanmamali.
Islak saçlarini güneste kurut :
            olgun meyvelerin bayginligiyla pirildasin
                                                     nemli, agir kiziltilar...
Sevgilim, sevgilim,
                mevsim
                            sonbahar...
 
 

8 Kasim 1945

Uzaktaki sehrimin damlari üzerinden
ve Marmara denizinin dibinden geçip
sonbahar topraklarini asarak
                                        olgun ve islak
                                                 geldi sesin.
Bu, üç dakikalik bir zamandi.
Sonra, telefon simsiyah kapandi...
 
 

12 Kasim 1945

Damardan bosanan kan gibi ilik ve ugultulu
                                                    son lodoslar esmeye basladi.
Havayi dinliyorum :
                            nabiz yavasladi.
Uludagda, zirvede kar
ve Kirezli-yaylada sahane ve sipsirin yatmis uykudadir
                                kirmizi kestane yapraklarinin üstünde ayilar.
Ovada kavaklar soyunuyor.
Ipekböcegi tohumlari kislaklarina gitti gidecek,
sonbahar bitti bitecek,
nerdeyse girecek gebe-uykularina toprak.
Ve biz yine bir kis daha geçirecegiz :
                                      büyük öfkemizin içinde
                                      ve mukaddes ümidimizin atesinde isinarak...
 
 

13 Kasim 1945

Tarif kabul etmez, — diyorlar, — Istanbulun sefaleti,
milleti, — diyorlar, — kirip geçirdi açlik,
verem illeti, — diyorlar, — diz boyu.
Su kadarcik kiz çocuklarini, — diyorlar, —
                                     yangin yerlerinde, sinema localarinda...

. . . . .
. . . . . . . . .

Kara haberler geliyor uzaktaki sehrimden :
namuslu, çaliskan, fakir insanlarin sehri —
                                                                sahici Istanbulum,
sevgilim, senin mekânin olan
ve nereye sürülsem, hangi hapiste yatsam
                                           sirtimda, torbamin içinde biiip!!!ürdügüm
                              ve evlât acisi gibi yüregimde,
                              senin hayalin gibi gözlerimde tasidigim sehir...
 
 

20 Kasim 1945

Saksilarda hâlâ tek tük karanfil bulunursa da
ovada güz nadaslari yapildi çoktan,
                                        tohum saçiliyor.
Ve zeytin devsirilmekte.
Bir yandan kisa girilmekte,
bir yandan bahar fidelerine yer açiliyor.
Bense hasretinle dolu
                ve büyük yolculuklarin sabirsizligiyla yüklü
                yatiyorum demirli bir silep gibi Bursada...
 
 

1945 yili Aralik ayinin dördü

Ilk göz göze geldigimiz günkü elbiseni çikar sandiktan,
giyin, kusan,
benze bahar agaçlarina...
Hapisten
          mektubun içinde yolladigim karanfili tak saçlarina,
kaldir, öpülesi çizgilerle kirisik beyaz, genis alnini,
böyle bir günde yilgin ve kederli degil,
                                                  ne münasebet,
böyle bir günde bir isyan bayragi gibi güzel olmali Nâzim Hikmetin
          kadini...
 
 

5 Aralik 1945

Delindi sintine,
esirler parçalamakta pirangalari.
Yildiz-poyrazdir esen,
tekneyi kayalarin üstüne atacak.
Bu dünya, bu korsan gemisi batacaktir,
                                      tas çatlasa batacak.
Ve senin alnin gibi hür, ferah ve ümitli bir âlem
                                                          kuracagiz Pirâyem...
 
 

6 Aralik 1945

Onlar ümidin düsmanidir, sevgilim,
akar suyun,
                meyve çaginda agacin,
                serpilip gelisen hayatin düsmani.
Çünkü ölüm vurdu damgasini alinlarina :
                                — çürüyen dis, dökülen et —,
                         bir daha geri dönmemek üzre yikilip gidecekler.
Ve elbette ki, sevgilim, elbet,
dolasacaktir elini kolunu sallaya sallaya,
dolasacaktir en sanli elbisesiyle : isçi tulumuyla
                                        bu güzelim memlekette hürriyet...
 
 

7 Aralik 1945

Bursada havlucu Recebe,
Karabük fabrikasinda tesviyeci Hasana düsman,
fakir-köylü Hatçe kadina,
irgat Süleymana düsman,
sana düsman, bana düsman,
düsünen insana düsman,
vatan ki bu insanlarin evidir,
sevgilim, onlar vatana düsman...
 
 

12 Aralik 1945

Agaçlar ovada son bir gayretle pirildamakta :
                                                        pul pul altin
                                                                        bakir
                                                                              tunç ve tahta...
Öküzlerin ayaklari yas topraga gömülüyor yumusacik.
Ve daglar dumana batik
                                      kursunî, sirilsiklam...
Tamam,
sonbahar belki bugün bitti artik.
Yaban kazlari hizla gelip geçti demin
                                       herhal Iznik gölüne gidiyorlar.
Havada serin
             havada is kokusu gibi bir sey :
             havada kar kokusu var...

Simdi disarda olmak,
          dörtnala sürmek daglara dogru ati.
«— Ata binmesini de bilmezsin,» —- diyeceksin ama
sakayi birak ve kiskanma,
yeni bir huy edindim hapiste :
seni sevdigim kadar degilse de
                                  hemen hemen ona yakin seviyorum tabiati...
                                  Ve ikiniz de uzaktasiniz...
 
 

13 Aralik 1945

Gece kar birdenbire bastirmis.
Bembeyaz dallardan dagilan kargalarla basladi sabah.
Göz alabildigine Bursa ovasinda kis :
bassizlik ve sonsuzluk geliyor akla.
Sevgilim,
degisti mevsim
            çekisen gelismelerden sonra bir siçramakla.
Ve karin altinda magrur
                                       hamarat
                                                    sürüp gidiyor hayat...
 
 

14 Aralik 1945

Hay aksi lânet, fena bastirdi kis...
Sen ve namuslu Istanbulum ne haldesiniz kim bilir?
Kömürün var mi?
Odun alabildin mi?
Camlarin kiyisina gazete kâadi yapistir.
Gece erkenden yataga gir.
Evde de satilacak bir sey kalmamistir.
Yari aç, yari tok üsümek :
                dünyada, memleketimizde ve sehrimizde
                                              bu iste de çogunluk bizde...
 
 

Nazım Hikmet Ran
Kayıtlı

17 ağustos'ta toprak olan nice insan evladının annelerine hitaben;
ölmek ne garip şey anne  artık duvarları kanatırcasına tırnağımla  şaşkın umutlu şiirler yazamayacağım  mutlak bir inançla gözlerimi tavana çakamayacağım  baba olamayacağım örneğin  toprak olmak ne garip şey anne
nevzat çelik



ayse
tuğgeneral
********

Paylaşım Puanı: 608
Çevrimdışı Çevrimdışı

Cinsiyet: Bayan
Mesaj Sayısı: 1207


sefertasi.....


« Yanıtla #1 : Ekim 19, 2006, 06:46:11 ÖS »

sen mutluluğun resmini yapabilir misin Abidin
işin kolayına kaçmadan ama
gül yanaklı bebesini emziren melek yüzlü anneciğin resmini
      değil
ne de ak örtüde elmaların
ne de akvaryumda su kabarcıklarının arasında dolanan kırmızı
     balığınkini
sen mutluluğun resmini yapabilir misin Abidin
1961 yazı ortalarında Küba'nın resmini yapabilir misin
çok şükür çok şükür bugünü de gördüm ölsem de gam yemem
     gayrının resmini yapabilir misin üstat
yazık yazık Havana'da bu sabah doğmak varmışın resmini
     yapabilir misin
« Son Düzenleme: Ekim 19, 2006, 06:52:07 ÖS Gönderen: ayse » Kayıtlı

17 ağustos'ta toprak olan nice insan evladının annelerine hitaben;
ölmek ne garip şey anne  artık duvarları kanatırcasına tırnağımla  şaşkın umutlu şiirler yazamayacağım  mutlak bir inançla gözlerimi tavana çakamayacağım  baba olamayacağım örneğin  toprak olmak ne garip şey anne
nevzat çelik



ayse
tuğgeneral
********

Paylaşım Puanı: 608
Çevrimdışı Çevrimdışı

Cinsiyet: Bayan
Mesaj Sayısı: 1207


sefertasi.....


« Yanıtla #2 : Ekim 26, 2006, 06:55:31 ÖS »

Delikanlım!
iyi bak yıldızlara,
Onları belki bir daha göremezsin.
Delikanlım!
Senin kafanın içi
Yıldızlı karanlıklar kadar
Güzel,korkunç,kudretli ve iyidir
Yıldızlar ve senin kafan
Kainatın en mükemmel şeyidir.
Delikanlım!
Sen ki ya bir köşe başında
Kan sızarak kaşından
Gebereceksin
Ya da bir darağacında can vereceksin
iyi bak yıldızlara
Onları göremezsin belki bir daha...
Sevmek mükemmel iş delikanlım
Sev bakalım
Madem kafanda ışıklı bir gece var
Benden izin sana
Sev...
Sevebildiğin kadar ...
Kayıtlı

17 ağustos'ta toprak olan nice insan evladının annelerine hitaben;
ölmek ne garip şey anne  artık duvarları kanatırcasına tırnağımla  şaşkın umutlu şiirler yazamayacağım  mutlak bir inançla gözlerimi tavana çakamayacağım  baba olamayacağım örneğin  toprak olmak ne garip şey anne
nevzat çelik



gda_54
asteğmen
*

Paylaşım Puanı: 16
Çevrimdışı Çevrimdışı

Cinsiyet: Bay
Mesaj Sayısı: 83

<img src=


« Yanıtla #3 : Ekim 27, 2006, 07:55:58 ÖS »

nazımın türküsü gerçekten çok güzeldir. bu şiiri zülfü livaneli nazımın türküsü isimli kasedinde söylemişti dinlemek isteyenler için link wereyim

                                          indir
« Son Düzenleme: Kasım 24, 2006, 07:48:29 ÖÖ Gönderen: ayse » Kayıtlı
ayse
tuğgeneral
********

Paylaşım Puanı: 608
Çevrimdışı Çevrimdışı

Cinsiyet: Bayan
Mesaj Sayısı: 1207


sefertasi.....


« Yanıtla #4 : Ekim 28, 2006, 07:51:42 ÖÖ »

evet arkadaşım zülfü livaneli bu şiiri çok güzel okumuş. teşekkür ederim.

ama müzik mi yoksa zülfü livaneli mi daha çok etkiliyor insanı bir türlü karar veremedim. her dinleyişim de gerçekten de mutluluğun resmini yapan biri var mıdır derim. gerçekten var mıdır Huh?
« Son Düzenleme: Ekim 28, 2006, 08:01:56 ÖÖ Gönderen: ayse » Kayıtlı

17 ağustos'ta toprak olan nice insan evladının annelerine hitaben;
ölmek ne garip şey anne  artık duvarları kanatırcasına tırnağımla  şaşkın umutlu şiirler yazamayacağım  mutlak bir inançla gözlerimi tavana çakamayacağım  baba olamayacağım örneğin  toprak olmak ne garip şey anne
nevzat çelik



Yusuf
albay
*******

Paylaşım Puanı: 203
Çevrimdışı Çevrimdışı

Cinsiyet: Bay
Mesaj Sayısı: 904


:)??¿¿¿¿??(:


« Yanıtla #5 : Kasım 24, 2006, 12:31:47 ÖÖ »

saol tüm mektuplarını dökmüşün nazımın Smiley
Kayıtlı

HADE  EYVALLAH
Yusuf
albay
*******

Paylaşım Puanı: 203
Çevrimdışı Çevrimdışı

Cinsiyet: Bay
Mesaj Sayısı: 904


:)??¿¿¿¿??(:


« Yanıtla #6 : Kasım 24, 2006, 12:32:43 ÖÖ »

DÜNYANIN EN TUHAF MAHLUKU

Akrep gibisin kardeşim,
korkak bir karanlık içindesin akrep gibi.
Serçe gibisin kardeşim,
serçenin telaşı içindesin.
Midye gibisin kardeşim,
midye gibi kapalı, rahat.
Ve sönmüş bir yanardağ ağzı gibi korkunçsun, kardeşim.
Bir değil,
beş değil,
yüz milyonlarlasın maalesef.
Koyun gibisin kardeşim,
gocuklu celep kaldırınca sopasını
sürüye katılıverirsin hemen
ve âdeta mağrur, koşarsın salhaneye.
Dünyanın en tuhaf mahlukusun yani,
hani şu derya içre olup
deryayı bilmiyen balıktan da tuhaf.
Ve bu dünyada, bu zulüm
senin sayende.
Ve açsak, yorgunsak, alkan içindeysek eğer
ve hâlâ şarabımızı vermek için üzüm gibi eziliyorsak
kabahat senin,
— demeğe de dilim varmıyor ama —
kabahatın çoğu senin, canım kardeşim!

1947
Kayıtlı

HADE  EYVALLAH
Yusuf
albay
*******

Paylaşım Puanı: 203
Çevrimdışı Çevrimdışı

Cinsiyet: Bay
Mesaj Sayısı: 904


:)??¿¿¿¿??(:


« Yanıtla #7 : Kasım 24, 2006, 12:33:27 ÖÖ »

BÜYÜK İNSANLIK

Büyük insanlık gemide güverte yolcusu
tirende üçüncü mevki
şosede yayan
büyük insanlık.
Büyük insanlık sekizinde işe gider
yirmisinde evlenir
kırkında ölür
büyük insanlık.

Ekmek büyük insanlıktan başka herkese yeter
pirinç de öyle
şeker de öyle
kumaş da öyle
kitap da öyle
büyük insanlıktan başka herkese yeter.

Büyük insanlığın toprağında gölge yok
sokağında fener
penceresinde cam
ama umudu var büyük insanlığın
umutsuz yaşanmıyor.


(7 Ekim, Taşkent, 1958)

Kayıtlı

HADE  EYVALLAH
Yusuf
albay
*******

Paylaşım Puanı: 203
Çevrimdışı Çevrimdışı

Cinsiyet: Bay
Mesaj Sayısı: 904


:)??¿¿¿¿??(:


« Yanıtla #8 : Kasım 24, 2006, 12:33:49 ÖÖ »

BEŞ SATIRLA

Annelerin ninnilerinden
spikerin okuduğu habere kadar,
yürekte, kitapta ve sokakta yenebilmek yalanı,
anlamak, sevgilim, o, bir müthiş bahtiyarlık,
anlamak gideni ve gelmekte olanı.

1946
Kayıtlı

HADE  EYVALLAH
Yusuf
albay
*******

Paylaşım Puanı: 203
Çevrimdışı Çevrimdışı

Cinsiyet: Bay
Mesaj Sayısı: 904


:)??¿¿¿¿??(:


« Yanıtla #9 : Kasım 24, 2006, 12:35:05 ÖÖ »

DAVET


Dörtnala gelip Uzak Asya'dan
Akdeniz'e bir kısrak başı gibi uzanan
bu memleket, bizim.

Bilekler kan içinde, dişler kenetli, ayaklar çıplak
ve ipek bir halıya benziyen toprak,
bu cehennem, bu cennet bizim.

Kapansın el kapıları, bir daha açılmasın,
yok edin insanın insana kulluğunu,
bu dâvet bizim....

Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür
ve bir orman gibi kardeşçesine,
bu hasret bizim...
Kayıtlı

HADE  EYVALLAH
Sayfa: [1] 2 3   Yukarı git
  Yazdır  
 
Gitmek istediğiniz yer:  

Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2015, Simple Machines
Bu Sayfa 0.365 Saniyede 21 Sorgu ile Oluşturuldu (Pretty URLs adds 0.007s, 2q)